Jurorzy

Barbara Halska – Polska, przewodniczący jury

        Profesor emerytowany Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Stale koncertuje jako solistka i kameralistka. Prowadzi szeroką działalność pedagogiczną zarówno w kraju, jak i za granicą. Studia pianistyczne odbyła u J. Śmidowicza i J. Żurawlewa. Pracowała jako kameralistka na międzynarodowych kursach mistrzowskich w Baden-Baden, Goslar, Lenk, Łańcucie, Salzburgu, Weimarze, Trondheim, Czerkasach, współpracując z  wybitnymi  muzykami,  jak:   J. Fournier,
A. Parisot,  A.  Heine,  J.  Jankielewicz,  A. Gertler,  S. Vegh,
A. Kisseljow, A. Prin, M. Flaksman.
        Prowadziła Kursy Mistrzowskie w zakresie gry solowej i kameralnej we Francji
(w  Paryżu,  Rennes,  St.  Maur-Musifleuves,  Plerin  sur Mer, Le  Touuquet, Vichy),
w Hiszpanii, Szwajcarii, Norwegii i na Ukrainie. Występowała z wybitnymi solistami, a byli to m.in.: R. Fajn, C. Achtiamowa, A. Kisseljov, M. Flaksman, J. Fourier, A. Parisot, B. Pergamenschikow, J.-P. Rampal, E. Wassiljewa, P. Lipińska, C. Barczyk, P. Yves Artaud, O. Gimse, M. Nosowska – duecie fortepianowym oraz wraz z córką Beatą Halską-Le Monnier. Dokonała wielu nagrań radiowych i telewizyjnych oraz płytowych utworów kameralnych: P. Bouleza, S. Prokofiewa, I.J. Paderewskiego, A. Zarzyckiego, E. Młynarskiego, K. Szymanowskiego, R. Schumanna, F. Schuberta, F. Mendelssohna, W.A. Mozarta, R. Twardowskiego, M. Borkowskiego, W. Lutosławskiego, A. Szałowskiego, F. Chopina, H. Góreckiego, T. Szeligowskiego, P. Perkowskiego, A. Tansmana, B. Woytowicza, W. Kilara, P. Mossa, dla takich firm płytowych jak: „Polskie Nagrania”, „Veriton”, „Dux”, „Olympia”, „Acte Prealable”. Jako ceniony pedagog była zapraszana do jury konkursów krajowych i zagranicznych. Barbara Halska jest inicjatorką i dyrektorem artystycznym Międzynarodowych Kursów Interpretacji Muzycznej oraz festiwalu „Wakacje z Muzyką”, odbywających się w Nowym Sączu od 1996 r. Jest również główną inicjatorką i dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Duetów Fortepianowych w Białymstoku.


Alexander Tamir – Izrael

      Profesor Aleksander Tamir jest jednym z czołowych izraelskich pianistów i pedagogów. W 1956 r. wraz z Brachą Eden utworzył światowej sławy duet fortepianowy Eden – Tamir. Koncertowali rokrocznie, występując z wieloma słynnymi orkiestrami oraz grając recitale w większości najbardziej prestiżowych sal koncertowych.
      Aryści mają ogromne zasługi w popularyzowaniu repertuaru przeznaczonego na duet fortepianowy. Dzięki Eden i Tamir Wariacje na temat Paganiniego W. Lutosławskiego zyskały popularność poza granicami Polski. Duet, zgodnie z sugestią samego I. Strawińskiego, jako pierwszy wykonał i nagrał Święto Wiosny w wersji na dwa fortepiany. Eden i Tamir zasłynęli jako wykonawcy wszystkich dzieł na dwa fortepiany skomponowanych przez Mozarta, Schuberta, Mendelssohna, Schumanna, a w szczególności Brahmsa, za interpretację Sonaty f-moll zostali nagrodzeni Grand Prix du Disque. Aleksander Tamir stoi na czele katedry duetu fortepianowego (Eden-Tamir Two Piano Chair) Akademii Muzycznej w Jerozolimie. Jest również dyrektorem artystycznym Konkursu Młodych Artystów w Jerozolimie oraz Centrum Muzycznego Eden-Tamir w Jerozolimie, które od 40 lat koncentruje się na dwóch głównych projektach: Konkursie Młodych Artystów (The Voice of Music, Young Artists Competition) oraz serii koncertów i nagrań muzyki kameralnej w wykonaniu młodych artystów (Young Artists Chamber Music Concert Series and Recordings).


Katarzyna Jankowska-Borzykowska – Polska

        Katarzyna Jankowska-Borzykowska – pianistka i pedagog. Ukończyła studia pianistyczne w klasie prof. W. Mierżanowa i as. I. Rumiancewej oraz kameralne w klasie J. Marchwińskiego w Warszawie. Ukończyła również szkołę kameralistów w Edsberg w Szwecji. Od lat intensywnie koncertuje, grając głównie muzykę kameralną. Jej partnerzy to wybitni artyści polscy, wśród których znajdują się głównie śpiewacy, ale również wiolonczeliści i inni instrumentaliści, z którymi wykonała niezliczoną ilość dzieł kameralnych, w tym wiele prawykonań. Występowała niemal w całej Europie i w Azji. Grała na wielu wspaniałych festiwalach muzyki kameralnej. Nagrała dla Polskiego Radia, Radia France, Suddeutsche Rundfunk, Radia Berlin oraz dla radia w Finlandii i w Danii liczne utwory muzyki kameralnej, w tym liryki wokalnej. Z jej udziałem ukazało się 10 płyt CD, wydanych głównie przez polskie firmy fonograficzne, ale również japońską „Pony Canyon”.
        Obecnie jest profesorem sztuki muzycznej, pracuje w UMFC w Warszawie, gdzie prowadzi klasę kameralistyki fortepianowej. Od 2012 r. jest Kierownikiem Katedry Kameralistyki Fortepianowej oraz kierownikiem Studium Pieśni w tej Uczelni.


Maja Nosowska – Polska

    Maja Nosowska, przede wszystkim pianistka, wieloletnia partnerka wybitnych artystów różnego pochodzenia, takich jak: K. Danczowska, J. Rappe, M. Flaksman, I. Monighetti, O. Krysa, M. Sadlo, J. Fournier, W. Marschner, K. Wiłkomirski, H. Łukomska, J. Artysz, jak również artystów młodych, u początków ich artystycznej drogi. Przez szereg lat współtworzyła wraz z Barbarą Halską, „Warszawski Duet Fortepianowy”. Szczególne miejsce w jej życiu zajmuje od zawsze pieśń artystyczna. Nagrane wraz z Jadwigą Rappe Pieśni i kolędy W. Lutosławskiego, Pieśni Moniuszki, CD z pieśniami Szymanowskiego, Szostakowicza i Strawińskiego zostały uhonorowane „Fryderykiem”, „Orpheus d’OR” Academie du Disque Lyrique w Paryżu oraz nagrodą „Opera Nederland”.
      Profesor zwyczajny, pedagog UMFC, wychowawca wielu pokoleń młodych artystów, dzieląca z nimi swą fascynację muzyką kameralną w Polsce, Europie i Ameryce. Juror konkursów. Wieloletni kierownik Katedry Kameralistyki Fortepianowej.


Anna Prabucka-Firlej – Polska

      Anna Prabucka-Firlej jest absolwentką Akademii Muzycznej w Gdańsku, w klasie prof. K. Jastrzębskiej. Ma na swoim koncie występy solowe i kameralne w wielu ośrodkach muzycznych Polski, w większości krajów Europy oraz Chile, Peru i Iranie. Jest członkiem Tria Gdańskiego, z którym brała udział w znaczących festiwalach muzycznych. W duecie fortepianowym występowała wielokrotnie, po raz pierwszy mając 7 lat, a ostatnio w 50-lecie swojej działalności artystycznej. Towarzyszyła największym artystom współczesnego świata muzycznego (T. Zehetmayr, E. Melkus, P. Damm, M. Czajkowska, S. Palm, W. Bennett). W VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. R. Schumanna w Zwickau wyróżniono ją Dyplomem Honorowym. Jest profesorem zwyczajnym, prowadzi klasę muzyki kameralnej, pełni funkcję kierownika Katedry Kameralistyki. Jest inicjatorem i dyrektorem Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. J. Brahmsa w Gdańsku oraz Międzynarodowego Festiwalu Duetów Fortepianowych, którego druga edycja odbędzie się w Gdańsku, w maju 2016 r. Zapraszana na kursy mistrzowskie i seminaria w Polsce, Niemczech, Szwajcarii, Grecji, Litwie, Białorusi, Finlandii, Chile, Peru i Tajlandii. Juror konkursów międzynarodowych i krajowych. Nagrała szereg audycji radiowych, telewizyjnych i płyt CD. Odznaczono ją Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Medalami: za Długoletnią Służbę, Komisji Edukacji Narodowej i „Gloria Artis”.


Volker Stenzl – Niemcy

      Niemiecki pianista Volker Stenzl studiował w Stuttgarcie oraz na Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie (m.in. u S. Kovacevicha), z którą również, w latach 1990–2000 współpracował jako profesor. Wraz ze swym bratem Hansem-Peterem, specjalizuje się w grze w duecie fortepianowym. Od czasu wygrania prestiżowego konkursu ARD w Monachium w 1986 r., bracia Stenzl koncertowali niemal we wszystkich krajach Europy, w Afryce Zachodniej, jak również w Ameryce Północnej i Południowej, Japonii, Chinach i Hong Kongu. W styczniu 2009 r. Gustavo Dudamel zaprosił ich do Caracas aby wspólnie z nim i jego orkiestrą - Simón Bolívar Youth Orchestra - wykonali koncert podwójny E-dur na dwa fortepiany F. Mednelssohna. W grudniu 2010 bracia Stenzl odbyli swoje pierwsze tournée w Rosji.
      Mając szeroki repertuar, od Bacha po premierowe wykonania utworów kompozytorów współczesnych, oraz grając zawsze - w odróżnieniu od większości innych duetów - z pamięci, Hans-Peter i Volker Stenzl koncertują w wielu salach i na wielu festiwalach, takich jak: Salzburg, The Piano Festival Ruhr, Schleswig-Holstein, Miami czy Reding-Piette. Liczne produkcje radiowe i telewizyjne (m.in. dla BBC, ITV, ARD, ZDF, RAI, ORF), jak również wysoko cenione nagrania CD i DVD świadczą o szerokim zakresie działalności artystycznej braci Stenzl.
      Volker Stenzl jest uznanym członkiem jury wielu krajowych i międzynarodowych konkursów (m.in. Dranoff w Miami), a także profesorem Hochschule für Musik Theater w Rostoku (Niemcy), gdzie prowadzi specjalną klasę duetu fortepianowego.


     Jerzy Maksymiuk – Polska

      Jerzy Maksymiuk urodził się w Grodnie. Studia muzyczne zwieńczyły trzy dyplomy: z pianistyki (klasa J. Lefelda), kompozycji (klasa P. Perkowskiego) i dyrygentury (klasa B. Madeya).
    W roku 1961 zdobył 1. nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy, ale pianistykę porzucił na rzecz dyrygentury. W 1972 r. założył Polską Orkiestrę Kameralną, którą wkrótce wielu krytyków uznało za jedną z najlepszych orkiestr na świecie. POK koncertowała pod jego batutą na całym świecie, w tak prestiżowych salach jak: Carnegie Hall, London Proms, Wiener Ferein i, oczywiście, w Polsce. Sukcesem był także kontrakt z wytwórnią płytową EMI.
    W roku 1975 Maksymiuk został pierwszym dyrygentem WOSPR-u (dwukrotne tournée europejskie i w Stanach Zjednoczonych). Lata 1983–1991 to okres owocnego szefowania BBC Scottish Symphony Orchestra, wielu koncertów i tournée z tym zespołem (m.in. Koncerty Promenadowe w Londynie). Tytuł „Conductor Laureate” przyznany artyście jest wyrazem uznania dla jego osiągnięć w BBC SSO. W roku 1990 Jerzy Maksymiuk rozpoczął współpracę z English National Opera, gdzie poprowadził premierowe przedstawienie Don Giovanni i Zemsta nietoperza. Następne lata wypełniły koncerty w wielu prestiżowych salach, m.in. dyrygował koncertem otwierającym salę Filharmonii w Belfaście. Na swym koncie ma koncerty z tak znanymi orkiestrami jak: London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Philharmonia Orchestra, Orchestre National de France, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra. Zawsze koncertował także w kraju, często z wyróżnianą przez siebie Sinfonią Varsovią.
      Nagrał ok. 100 płyt, m.in. dla EMI (13 płyt), Hyperionu, Naxosa. Wiele uhonorowanych zostało prestiżowymi nagrodami, m.in.: Wiener Floeten Uhr za interpretacje Mozarta z POK (1982), Gramophone Award za „Best Concerto of the Year” (1992) z nagraniem The Confession of Isobel Gowdie J. Macmillana, w 1995 r. Hyperionu za koncerty fortepianowe Medtnera (solista N. Demidenko).
      Maksymiuk zawsze propagował muzykę współczesną. Jest jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Wielokrotnie brał udział w „Warszawskiej Jesieni” (dwie nagrody „Orfeusza”), a w różnych krajach dokonał prawykonań ok. 200 współczesnych utworów. W uznaniu tych zasług Strathclyde University w Glasgow uhonorował go tytułem „Doktor of Letters”. Elgar Society przyznało mu złoty medal za popularyzowanie muzyki Edwarda Elgara.
      Maksymiuk to także kompozytor (muzyka symfoniczna, kompozycje kameralne, balet, pieśni, muzyka filmowa). Ostatnio napisane kompozycje to m.in.: oratorium Arbor vitae (2003); cykl pieśni Czerwony księżyc (2004); Szepty i krzyk marzeń – utwór na wiolonczelę i orkiestrę kameralną (2005); Cztery kolory – koncert na dwoje skrzypiec i orkiestrę kameralną (2006); Struny życia – na dużą orkiestrę, organy, perkusję i dzwony kościelne (2007); Norwidiana (2008) – na dwa soprany, mezzosopran i orkiestrę; A Song of The Blind Star (2011) – na orkiestrę smyczkową, fortepian i dwa klarnety; muzyka do niemego filmu Mania z Polą Negri – 85 minut (2011); Lament serca (2012) na orkiestrę i sopran; Dedykacja na duża orkiestrę (2014); Wers (2014).
      Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Uhonorowano go także Złotym Berłem i Złotym medalem „Gloria Artis”. Jest laureatem Nagrody im. K.C. Norwida przyznanej za całokształt dokonań. Szczyci się także Super Wiktorem i tytułem Honorowego Obywatela Miasta Białegostoku.